Anatomia grzbietu konia


UKŁAD KOSTNY
 
Kręgosłup konia składa się z kilku odcinków o różnym stopniu ruchomości. Są to, poczynając od głowy, odcinki:
  • szyjny (7 kręgów),
  • piersiowy (18-19 kręgów),
  • lędźwiowy (5-6 kręgów),
  • krzyżowy (kość krzyżowa – zrośnięte ze sobą 5 kręgów krzyżowych)
  • ogonowy (16-21 kręgów).
Odcinki pierwszy i ostatni, szyja i ogon, mają największą ruchomość, natomiast odcinki środkowe tworzą dość sztywny twór, do którego autorzy często odnoszą się jako mostu, ponieważ zawieszony jest między przednimi a tylnymi kończynami, jak między czterema filarami. Tę część, z wyłączeniem kości krzyżowej wchodzącej w skład zadu, nazywamy właśnie grzbietem.



Poszczególne kręgi grzbietu połączone są ze sobą stawami oraz związane są w mocną strukturę silnymi mięśniami i więzadłami. Pierwsze 8 kręgów odcinka piersiowego połączone jest z żebrami zespolonymi w dolnej części mostkiem, natomiast od pozostałych dziesięciu odchodzą żebra złączone elastycznym chrzęstozrostem. Odcinek lędźwiowy łączy się z kością krzyżową, która z kolei połączona jest z miednicą, do której przyczepione są tylne nogi konia. Koń nie posiada obojczyka, zatem jego kręgosłup nie ma połączenia kostnego z przednimi kończynami. Łączy się z nimi poprzez głęboko umiejscowione mięśnie (m.in. mięśnie zębate - serrati).

Charakterystyczne dla końskiego kręgosłupa jest również nachylenie wyrostków kolcowych. Wyrostki odcinka piersiowego nachylone są w stronę zadu, lędźwiowego - w stronę głowy, a kości krzyżowej i odcinka ogonowego znów w stronę zadu. Owo nachylenie wspomaga unoszenie grzbietu przez więzadła i mięśnie, stanowiąc dla nich kostną przeciwwagę.

Przy omawianiu budowy grzbietu konia nie można zapomnieć o stawie lędźwiowo-krzyżowym (lumbo-sacral joint). Staw ten, poprzez swoją specyficzną budowę, ma dużą ruchomość w osi pionowej i pozwala na "podwijanie" miednicy, umożliwiając koniowi zebranie. 

UKŁAD MIĘŚNIOWY


Na wyrostkach kolczystych kręgosłupa ułożone są po kolei następujące warstwy: kaletki maziowe, więzadła (i/lub powięź lędźwiowo-grzbietowa), hipoderma, skóra właściwa i epiderma, z której wyrasta sierść. Odległość między wyrostkami a powierzchnią epidermy różni się od siebie na poszczególnych odcinkach grzbietu - jest cieńsza nad kłębem, a grubsza ponad lędźwiami - ale nigdy nie przekracza 1,3 cm.

LONGISSIMUS - NAJDŁUŻSZY (kolor czerwony)
 
Największym mięśniem w ciele konia jest mięsień najdłuższy grzbietu - longissimus dorsi. Część żeber znajdujących się pod nim odstaje od kręgosłupa niemalże prostopadle dzięki czemu spoczywa on na nich jak na swojego rodzaju półce.

Jego przyczepy początkowe to: miednica (na całej swojej szerokości)/przednia połowa kości krzyżowej/wyrostki odcinka lędźwiowego i piersiowego (dlatego też czynny wpływ na jego funkcjonowanie ma ustawienie miednicy wraz z kością krzyżową). Przyczepy końcowe mięśnia najdłuższego to boki tych dwu odcinków, górne końce wszystkich żeber (poza pierwszą parą), oraz boki i szczyty ostatnich czterech kręgów szyjnych.

Mięsień ten dzieli się na kilka części - najszersza i najmasywniejsza jest część lędźwiowa (we wgłębieniach na jej powierzchni, po obu stronach kręgosłupa zaraz przy miednicy, ma swój początek mięsień pośladkowy średni). W połowie grzbietu longissimus rozdziela się na część górną i dolną - obie mają przyczep końcowy w ostatnich kręgach szyjnych - górna część, mięśnie kolcowy i półkolcowy (spinalis i semispinalis - kolor zielony) przyczepiają się do ich wyrostków kolczystych, a dolna część, kontynuacja mięśnia najdłuższego, do ich wyrostków poprzecznych.

Jest to mięsień ruchowy - dzięki jego sile koń może skakać przez przeszkody, wspinać się (np. wykonywać lewadę) i unosić tył ciała przy kopnięciu.

Pozostałe mięśnie grzbietu przedstawione na ilustracji: 

ILIOCOSTALIS - BIODROWO-ŻEBROWY (kolor niebieski)
 
Przyczep początkowy to powięź pokrywająca mięsień najdłuższy (sięgająca głęboko do kręgów lędźwiowych i rozciągająca się pomiędzy górne końce ostatnich 15 par żeber), a przyczep końcowy - ostatni kręg szyjny. Ten wąski, płaski, cienki mięsień leży na górnej części klatki piersiowej. Wychodzi spod mięśnia najdłuższego pomiędzy ostatnim żebrem a miednicą i przebiega jego brzegiem w stronę szyi.

MULTIFUDUS - WIELODZIELNY (kolor żółty na dolnych diagramach)
 
Rozciąga się wzdłuż całego kręgosłupa i po drodze przyczepia do wyrostków kolczystych (stąd jego nazwa). Leży pod mięśniem najdłuższym.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz